ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ

ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΕΡΩΤΙΚΟ
ΝΑ ΜΗ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΕΛΩ
ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΦΛΑΟΥΤΟ ΜΙΑ ΝΟΤΑ ΝΑ ΦΥΣΑ
ΚΑΙ ΝΑ ΕΡΩΤΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΔΙΠΛΑ ΕΝΑ ΤΣΕΛΟ

ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΤΟΣΟ ΔΥΝΑΤΟ
ΚΑΙ ΝΑ ΤΑΡΑΞΕΙ ΤΑ ΝΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΥΛΑΝΕ
ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΣΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΧΘΡΟΥΣ
ΠΟΥ ΜΙΑ ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΜΑΣ ΚΡΑΤΑΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ

ΘΑ ΑΝΟΙΞΩ ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ
ΝΑ ΜΠΕΙ ΛΙΓΟΣ ΑΕΡΑΣ
ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΠΕΘΥΜΗΣΑΝ
ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ

ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΓΕΙ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΙΕΡΟ
ΚΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΑΠ' ΕΥΘΕΙΑΣ ΜΕ ΑΓΙΟΥΣ
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΡΑΤΗΣΗ ΝΑ ΜΠΕΙΣ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ -ΛΕΕΙ- ΧΩΡΟΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΟΡΘΙΟΥΣ
   

ΜΠΛΟΥΖΑΚΙ

ΣΤΕΙΛΕ ΜΟΥ ΕΝΑ ΜΠΛΟΥΖΑΚΙ ΣΟΥ
ΠΟΥ ΝΑ'ΧΕΙΣ ΦΟΡΕΜΕΝΟ
ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ΤΙΣ ΜΥΡΩΔΙΕΣ
ΝΑ ΑΝΤΕΧΩ ΝΑ ΠΡΟΣΜΕΝΩ

ΓΡΑΨΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΣΕΤΑ ΣΟΥ
ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΚΟΙΜΑΣΑΙ
ΑΠ' ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ ΣΟΥ ΝΑ ΔΩ
ΑΝ ΛΙΓΟ ΜΕ ΘΥΜΑΣΑΙ

ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΟΥ
ΣΤΟ ΦΑΚΕΛΟ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙΣ
ΑΠ' ΤΟ ΑΨΥΧΟ ΤΗΣ ΤΟ ΧΑΡΤΙ
ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΦΙΛΗΣΕΙΣ
   

ΜΙΑ ΒΑΡΚΑ ΣΤΑ ΑΝΟΙΧΤΑ

ΚΛΕΙΔΩΜΕΝΑ ΛΟΓΙΑ ΕΧΩ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ
ΜΑ ΕΧΩ ΠΕΤΑΞΕΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ
ΤΟ ΒΥΘΙΣΜΕΝΟ ΘΗΣΑΥΡΟ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΡΟΔΩΣΩ
ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΒΡΕΙ

ΑΝ ΓΙΝΕΙ Η ΑΓΑΠΗ ΜΙΑ ΒΑΡΚΑ ΣΤΑ ΑΝΟΙΧΤΑ
ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΣΤΗ ΣΤΕΡΙΑ
ΤΟΥ ΓΥΡΙΣΜΟΥ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΔΕΝ ΘΥΜΑΤΑΙ

ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΠΛΗΓΩΣΩ
ΕΧΩ ΚΡΥΜΜΕΝΑ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ
KAI MONO ΣΕ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ Σ' AΝΤΑΜΩΣΩ
ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΣΕ ΔΕΙ

ΟΛΑ ΣΟΥ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΘΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΩ
ΑΠ' ΤΗ ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΦΥΛΑΚΗ
ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΔΑΦΝΟΦΥΛΛΑ ΘΑ ΠΕΣΩ ΝΑ ΞΑΠΛΩΣΩ
ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΝΙΚΗΘΕΙ
   
ΤΟ ΚΟΜΜΩΤΗΡΙΟ

ΠΩΣ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΚΟΜΜΩΤΗΡΙΟ
ΚΑΙ ΕΝΩ ΜΟΥ ΓΡΑΦΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΡΤΕΛΑ
ΕΓΩ ΝΑ ΒΓΑΖΩ ΤΗΝ ΚΟΡΔΕΛΑ
ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΕΝΑ ΧΤΕΝΙΣΜΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟ

ΠΩΣ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΧΑΖΕΥΩ ΤΑ ΚΟΥΡΕΜΑΤΑ
ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΛΕΓΩ ΑΠ' ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
ΤΟ ΣΤΥΛ ΠΟΥ ΦΕΤΟΣ ΘΑ'ΝΑΙ ΘΕΙΟ
ΚΑΙ ΘΑ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΜΕ ΟΛΑ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΦΟΡΕΜΑΤΑ

ΧΑΙΔΕΨΕ ΜΟΥ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ
ΚΙ ΑΣ ΓΙΝΟΥΝ ΑΝΩ ΚΑΤΩ
ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΗ ΜΟΔΑ
ΝΑ'ΡΘΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ

ΠΩΣ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΧΤΕΝΙΖΟΥΝ ΤΟ ΜΑΛΛΑΚΙ ΜΟΥ
ΚΙ ΕΝΩ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝΕ ΤΗ ΧΕΝΝΑ
ΕΓΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΕΣΕΝΑ
ΚΙ ΑΝ ΘΑ Σ' ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΠΡΟΣΩΠΑΚΙ ΜΟΥ

ΜΑ ΤΙ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΟΜΜΩΤΗΡΙΟ
ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΚΟΥΚΛΑ Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΝΑΩ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ
ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΕΧΩ ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΜΑΣ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ
   
ΤΡΥΦΕΡΗ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΣ ΘΑ ΤΗΝ ΕΔΕΡΝΑ ΛΙΓΑΚΙ
ΤΗ ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΑΔΕΡΦΗ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΧΑΔΙΑΡΑ
ΟΤΑΝ ΜΑΓΕΥΕ ΤΑ ΑΓΟΡΙΑ ΜΕ ΕΝΑ ΚΑΤΙ
ΜΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΕΔΙΝΑΝ ΔΕΚΑΡΑ

ΗΤΑΝ ΒΑΣΑΝΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΡΤΥ
ΣΟΥ ΚΟΒΟΤΑΝ Η ΑΝΑΣΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙΣ
ΚΑΙ ΝΑΝΟΥΡΙΖΕΣ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ
ΤΟ ΦΙΛΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΣΕΣ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙΣ

ΜΑ ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΧΑΔΙΑΡΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ
ΔΕN ΘΑ'ΤΑΝ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΤΡΕΛΗ ΚΑΙ ΙΔΙΟΜΟΡΦΗ
ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΚΑΤΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΤΥΧΕΡΗ
ΠΟΥ ΤΟ ΕΦΕΡΕ Η ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΓΙΝΩ ΤΡΥΦΕΡΗ

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΜΟΥ ΟΠΟΙΟΣ ΤΟ ΖΗΤΟΥΣΕ
ΦΑΝΤΑΖΟΜΟΥΝΑ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΝΥΞΗ
ΜΑ ΤΙΣ ΠΙΟ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΠΟΖΗΤΟΥΣΕ
ΕΝΑ ΦΙΛΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ

ΚΙ ΕΤΣΙ ΕΜΑΘΑ ΠΩΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΑΓΟΡΙΑ
ΟΤΑΝ ΜΠΛΕΚΟNTE ΣΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΜΙΑΣ ΧΑΔΙΑΡΑΣ
ΚΙ ΟΣΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΖΟΡΙΑ
ΠΕΦΤΩ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΙΘΑΡΑΣ